fbpx

Romani poznatih japanskih autora pred našim čitaocima 

F0A3BB2B-01B0-48C4-9C7E-E3ED0A4B974B

Roman “Nečovek”, čiji je autor Osamu Dazai, jedan od najznačajnijih japanskih pripovedača i romansijera 20. veka, prodat je kod nas u više hiljada primeraka, u izdanju beogradskog Tanesija i u prevodu sa japanskog Mateje Matića. Ova knjiga i danas se nalazi među pet najčitanijih japanskih romana svih vremena.
Osamu Dazai bio je vrlo neobična ličnost. Rodio se 1909, a 13. juna 1948. godine, teško bolestan od tuberkuloze, napisao je testament i bacio se u reku, zajedno sa ženom koju je slučajno upoznao u kafani. Njihova tela pronađena su na piščev 39. rođendan – 19. juna. Pre toga, Dazai je dva puta pokušao da izvrši samoubistvo. Potiče iz stare aristokratske porodice, a još kao student priključio se komunističkom pokretu, u koji se brzo razočarao, izdao je drugove i predao se policiji. Osećaj krivice zbog počinjenih grehova postaće dominantna tema njegove književnosti, pa i romana “Nečovek”, iz poslednje godine njegovog života.
Dazaijev junak, nečovek, započinje svoju ispovest rečenicom: “Proveo sam život pun srama”, dok prolog prikazuje tri fotografije iz različitih perioda njegovog života. U skladu sa mutacijama njegove duše, i telesnost ovog (ne)čoveka se menjala, od deteta čiji je osmeh krio nešto jezivo i neprirodno, preko odraslog mladića, lepog doduše, ali proračunatog i izveštačenog osmeha do starije osobe bezizražajnog lica koje niko ne bi upamtio. Njegova priča otkriva zapravo čoveka koji je prestravljen od života, koji glumi u svakoj prilici i raste u otuđenju, uništavajući deo po deo svoje ljudskosti.
Opisuje čak i kratku epizodu druženja sa komunistima, kojima ga je privukla samo mističnost ilegale, ali koji su mu u stvari bili komični, kao i pokušaj samoubistva sa ženom koju je slučajno upoznao. Dubina dehumaniteta nečoveka najbolje se uviđa kroz njegova prividna prijateljstva, u kojima vlada princip uzajamnog samouništenja. Zbog ovako neobičnog pristupa, Dazai je bio proglašen vesnikom novog senzibiliteta u japanskoj književnosti.
U izdanju Tanesija objavljen je i roman u pričama “Osveta” Joko Ogave, koja se svrstava među najbolje savremene japanske autorke. Rođena je 1962. godine i do sada je objavila više od dvadeset fikcionalnih i nefikcionalnih dela, a prema njenim romanima snimljeni su i filmovi. Dobitnica je svih prestižnih književnih nagrada u Japanu, između ostalog, ponela je Akutagavinu nagradu za “Dnevnik trudnoće”, kao i čuvenu Tanizakijevu nagradu za knjigu “Minin marš”. Dela joj se prevode širom sveta, a u Japanu su među najčitanijima.
U “Osveti”, glavna junakinja je spisateljica koja se useljava u novi stan i otkriva da je njena gazdarica ubila muža. Godinama kasnije, sin čuvenog pisca razmišlja o svojoj maćehi i neobičnim pričama koje mu je nekada pričala. Ubice i ožalošćeni, majke i deca, ljubavnici i nevini posmatrači – njihove sudbine se slivaju u mračnu i zavodljivu mrežu.
“Tamna voda” je jedno od najpoznatijih dela Kođija Suzukija (1957), nagrađivanog japanskog pisca horora, fantastike i naučne fantastike, čuvenog po romanu-trilogiji “Krug”, po kom su snimljeni filmovi i serije u Japanu, a kasnije i u Americi. Po jednoj od priča iz ove knjige, takođe je snimljen film, nazvan po naslovu ove zbirke priča − “Tamna voda”. Ova knjiga sastoji se od sedam povezanih pripovedaka, a sve istražuju ukleta i misteriozna svojstva vode. Priče obrađuju različita okruženja, a za protagoniste, bilo da su na kopnu bilo na moru, voda predstavlja izolaciju i zarobljenost, često ih fizički odsecajući od sigurnosti.
Ocuići je pseudonim Hirotake Adaćija, rođenog 1978. u prefekturi Fukuoka, koji uglavnom piše kratke horor priče, a oprobao se i u filmskoj industriji. Član je Udruženja Pisaca misterija Japana. Debitovao je romanom “Leto, vatromet i moj leš”, koji je napisao dok je pohađao srednju školu. Diplomirao je na Industrijskom fakultetu Kurume i Tehničkom Univerzitetu Tojohaši kao ekološki inženjer.
Ocuići je postao mlada nada kojoj se smeši lepa književna karijera. Među njegovim najvećim delima su roman “Gotika”, koji je 2003. godine osvojio Honkaku nagradu za misteriju, kao najbolji roman. Kasnije je adaptiran u strip i seriju igranih filmova. Njegova kolekcija kratkih priča “Zoo”, u izdanju Tanesija, takođe je prerađena u igrani film, a zbirka je 2004. godine nominovana za Nagradu Jamamoto Šugoro.
Ocuići je i autentični glas modernog Japana, predstavnik multikulturalnosti žanra horora, koji pozajmljuje motive i simbole iz zapadnjačke književnosti u istoj meri u kojoj ih i nudi piscima sa Zapada. Od čistog, nepatvorenog zla do onih koji kod čitalaca bude duboko sažaljenje, Ocuićijeva moderna čudovišta su uvek i jedino ljudi, sa svojim tragičnim sudbinama i sa snažnim osećajem sopstvene faličnosti.

Izvor: eKapija

Fotografija: Pixabay


PODELITE TEKST

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email

MOŽDA VAM SE SVIDI

IZDVOJENO

zapratite nas

Prijavite se na naš newsletter i budite u toku sa aktuelnostima iz sveta turizma

about-img.jpg

Prijavite se na newsletter

Budite u toku sa najnovijim dešavanjima na tržištu turizma!